Sinirler gergin

Son yaşanan, dünya çapındaki virüs tehlikesi hayatlarımızı da baştan değişime uğrattı. Evde kalabilen emekli,çalışmayan veya izinli kişiler , kendini tv izlemeye,yemek yapmaya verdi. Tabi haddinden fazla temizlik yapan hanımları saymazsak. Özellikle sürekli aynı evde olan ve her geçen gün birbirine yaptığı ve söylediği her şey batmaya başlayan eşler de gerginlik yükseliyor. Keza çocuklar artık çok sıkıldı çünkü günlerdir evdeler ve alıştıkları arkadaş çevresi,okulu,gezdiği dolaştığı parklar,avm.ler yok artık. Enerjisini verebileceği bir alan da yok. Yine gençler aynı şekilde evlere kapanmış durumda ve zaman uzadıkça sıkılmaya başladılar. Bir taraftan işe gidip gelen ebeveynler de daha farklı bir endişe var. Ya virüs kaptıysam ve taşıyorsam ?

Tamamen yaşantımız değişti. Eskiden hiç dikkat etmediğimiz küçücük noktalara dikkat eder olduk.Mesela her kapıya dokunduğumuzda el yıkıyoruz. Kolonya ve dezenfektanlar,yüz maskeleri,eldivenler. Olmazsa olmazımız oldu. Tabi hal böyle olunca daha gergin bir toplum olmaya başladık yavaş yavaş. Hele ki maddi sıkıntılar da varsa daha da çok gerilir olduk.Bu dönem çok dikkatli olmalıyız.Karşılıklı alınmalar,kırılmalar,yanlış anlamalar olacaktır. Daha önce tepki vermediğimiz bir şeye ani tepki verebiliriz. Mümkün olduğunca sağ duyulu davranabilmek önemli.


Dünyaya bu küçücük virüs aslında bir şey anlatıyor. Elimizdekilerin kıymetini bilmedik.Hep insanlığın verdiği hırs ve öfke ile savurduk ortalığı.Şimdi sarılamaz olduk sevdiklerimize. Çocuklarımızı öpemez olduk. Sebze meyveyi doğru buzdolabına koyamıyoruz artık önce balkona havalanması için. Hiç bir şeyin öneminin olmadığını anladık. Tek gerçek vardı hayatta kalabilmek ve hastalanmamak. Sağlığın ne kadar da önemli olduğunu anladık. Ve bilimin silahtan çok daha değerli olduğunu kavradık. Yatırımların bilime yapılması gerektiğini öğrendik. Sevdiklerimizin ne kadar önemli olduğunu,zamanın ne kadar büyük kısmını boşa harcadığımızı anladık. Temiz havada yürümenin her gün ki rutin işlev olmadığını aslında ne kadar da güzel bir şey olduğunu fark ettik.

Derin nefes almanın verdiği hazzı gülümseyerek tattık. Gerektiğinde bir virüsün tüm dünyayı nasıl mahvedebildiğini gördük. Ve dünya ülkelerinin nasıl bir araya gelip insanlık için birlikte yol aldığına şahit olduk. Bu bir dönüm noktası .Belki de insanlık için son şans, bir uyarı. Elbet bitecek ama öyle ama böyle.Önemli olan bitince insanoğlunun yapacakları.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Ebru Maral Minareci - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Bizim Yaka Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Bizim Yaka Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.



Anket Koronavirüs aşısı çıktığında yaptırmayı düşünür müsünüz?