Gecenin haykıran sesi

17 Ağustos 1999’da ani bir sarsıntı ile uyandık…

O zamanlar 4’üncü katta bulunan ve depremin şiddeti ile adeta beşik gibi sallanan evimizin içinde ayakta durmak mümkün değildi.

Çocukları yatak bazasının yanına yatırıp çaresizce bir bekleyiş içerisine girdik.

Evden kendimizi dışarıya attığımızda, kötü haberler gelmeye başladı.

Gün ağarırken ise korkunç tablo ortaya çıkıyordu.

Yıkılan binalar, enkaz altındaki insanlar, Gölcük’te koca bir sahil denizin dibinde batışı daha neler neler...

Asrın felaketini yaşıyorduk.

Deprem bilincinden ne kadar uzak olduğumuzu ve bu konudaki cehaletimiz bir bir yüzümüze vuruyordu.

Deprem şehitlerimizi yad ettiğimiz şu günlerde düşünüyorum ki yaşadıklarımızdan ders alıp neler yaptık, neler yapıyoruz?

Bizlerin deprem konusunda daha çok eğitim almaya daha çok bilinçlenmeye ihtiyacı var.

Bu büyük felaketin ardından olumlu gördüğüm tek yan insanların birbiri ile yardımlaşmasıydı.

Herkes herkesle ekmeğini suyunu paylaşıyor, arama kurtarma işlerinde olağan üstü bir çaba sarf ediyordu.  

Diğer şehirlerden yardım yağıyordu. En azından içimizdeki insani duyguların ölmediğine seviniyoruz.

Bu aziz millet her zorlukta kenetlenirken o zorluklara tekrar düşmemenin yollarını aramalı artık.

Deprem şehitlerimizi rahmetle anarken bir daha böyle bir felaketi bizlere yaşatmaması için Allah’a dua ediyorum.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Ertekin Akbulak - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Bizim Yaka Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Bizim Yaka Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.