20 Kasım 2018 Salı
Enes Şen

Enes Şen

senenes41@hotmail.com

Çıktı Al

Tüm Yazılarını Listele

Ruhuna El-Fatiha!

Enes Şen

19 Ocak 2018 tarihli yazısı

Engelli bir gazeteci olarak engelli bireylerin problemlerini en çok gündeme getirenlerden biriyim.
Bu durumdan dolayı da hiç yüksünmedim.
Belki ‘’senin işin siyaset değil mi neden bu konuya çok fazla değiniyorsun’’ diyenler vardır.
Diyebilirler kendi görüşleri saygı duyarım.
Amacım engelli bireylerin problemlerini yaşadıkları psikolojik travmaları gündeme getirip farkındalık oluşturmak.
Geçtiğimiz günlerde Adana’da yaşanan insanlık dışı olay ‘’ben insanım’’ diyenin yüreğini sızlattı.
Biz engelliler ve yaklaşım biçimleri konusunda elimizden geleni yapsak da hala bir yerlerde insanlıktan nasibini almamış insanlar var.
Adana’da yaşanan olayda konuşma ve işitme engelli Agit Acun isimli kardeşimize dört şehir magandası tarafından fiziki şiddet uygulandı.
Habercilik dilinde ‘’insanlığını yitirmek’’ diye bir söylem vardır..
Bu olay için bu söylem dahi yetersiz kalıyor.
Hangi söylem engelli bireye şiddet uygulama vicdansızlığının tarifi olabilir ki?
Bizim toplumumuz yardımlaşmayı yardıma ihtiyacı olana elini uzatmayı görev edinenlerden oluşmuyor muydu?
Biz ne ara bu kadar cani bir toplum haline geldik.
Toplum olarak her şeyi ‘’ben’’ odaklı bakış açısını benimsemiş olmasından dolayı olsa gerek..
Kendisine zarar vermemiş olan her olumsuzluğa ‘’ucu bana değmesin’’ mantalitesi olması ülkemizde son dönemde şiddet olaylarının fazlalaşmasını da beraberinde getiriyor.
Engelliler konusunda elimden geldiğince bir şeyler yapmaya çalışan biri olarak toplumsal olarak yakalanan olumsuz davranışlar beni derinden üzüyor.
Engelli bireyler hiçbir zaman hak ettiği değeri göremiyor.
Dilimize pelesenk olan ‘’ikinci sınıf insan’’ muamelesi görmek söylemi sadece söylem değil bu yaşantımıza da aksettiriliyor.
Evet, maalesef durum bu!
Engelli bireyler ikinci sınıf bir insan bu memlekette!
En acısı da ‘’hayır kardeşim engellilerde birinci sınıf insan’’ diyip bize teorilerde bulunacak kimselerde çıkamıyor.
Bunu kim söyleyebilir?
Agit kardeşimizin başına gelen talihsiz olayı dikkate alıp hiçbir açıklamada bulunmayan kurumlar mı?
İnsan hakları savunucuları olduklarını söyleyip şiddet olayına ses çıkarmayanlar mı?
Engelliler üzerinden prim yapıp sadece resmi günlerde illerin siyasileri ile fotoğraf vermek için birbirlerini ezen dernek yöneticileri mi?
Hangisi söyleyebilir ki!
Kimse neden bu olaya tepki göstermedi?
Yoksa sorun bizim şiddet algımızda mı?
Şiddet kavramının içini dolduran şey kadına yahut hayvana uygulanıyor olması mı?
Özgecan Arslan katledilirken yanan yüreklerimiz kendisini savunmakta zorluk çeken Agit yanmıyorsa vay bizim halimize…!
Halbuki Özgecan için ne kadar üzüldüysek Agit içinde o kadar üzülmemiz gerekirdi.
Eğer biz toplum olarak ‘’şiddet’’ konusuna duyarlı bir toplumsak bunu kategorize etmemiz gerekir…
Bunu başaramıyorsak tek bir anlamı vardır:
Poporite İn – İnsanlık Out !
Bahsettiğimiz mantalite de gösteriyor ki Türkiye’de duyarlılık ölmüş.
Ruhuna El-Fatiha!
Ve engelliler ikinci sınıf vatandaş olmaya mahkumdur.

 

 

Yorum Yaz

Adınız :

Yorumunuz :

Okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan gazetemiz hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Yorumlar
Yorumlar yükleniyor...
Kocaeli Bizim Yaka Gazetesi

Karabaş Mah. Şehabettin Bilgisu Cad. Cebesoy Sok. Esentığ Apt. Kat: 1 (Eski Valilik Karşısı) İzmit KOCAELİ

İzmit Telefon: (0 262) 325 41 00

Bu sitenin sahip olduğu tüm resim, yazı ve makale hakları Bizim Yaka Gazetesi'ne ait olup kaynak gösterilmeden izinsiz bir biçimde kullanılamaz.
mobesko okşin beçet çolak Ford Medicalpark Yuvacık su Beykar Davetiyem BasiskeleSanayi
Ekcan YEDİ İKLİM murat yıldız aday adayı konak_dr Gürpınar su ibrahimoğlu